نسیم ترس

وکنار پنجره انتظار

خود را به آرامی کوچه های ظهر می شکنم

طوری که صدای شکستنم را دلم هم نشنود

من ایستاده در کنار پنجره

دعادارم که بادی نیاید

چرا که من فرو خواهم ریخت با نسیمی از سوی پنجره

/ 0 نظر / 26 بازدید