خواهرم معصومه

جوابیه به مطلب خانم  سپهری با عنوان  بیست وشش سالگی سردی پاهای  همسرم

خواهرم معصومه

پاهای را که تو  کوچه  تنگ   دنبال  توپ پلاستیکی بود  هنوز  بیاد  دارم  . او  هنوز  هم  می باید  در  کوچه  دنبال  توپ پلاستیکی   می بود  اما  صدای  مهیبی  که  اتفاقا  به آن  هم  توپ  می گفتند   نوجوان  کوچه  ما را  به  جای  کشاند  که  به آن جبهه  می گفتند . آنجا  هم مثل بازی  فوتبال پاها نقش  اساسی  را  بازی  می  کردند.   بدو   اون  طرف  از  سینه  کش  کوه  عراقی  دارند  بالا  میاند  از  اون طرف  جلوشون را بگیر   . ایوب  بدو  بیا  اینجا  علی  زخمی  شده   بببین  بلدی  زخمش  را  باند  پیچی  کنی  ایوب  چرا  نشستی  بلند  شو  بدو  بیا  عراقی دارند  میایند  ایوب  بدو  بریم  اون  طرف  خاکریز  تیر بار  را  اونجا  مستقر  کنیم   ایوب  بدو  این  نقشه  را  برسون  دست  فرمانده ایوب بدو .....

از  روز  اولی  که  تو  جبهه  بود  میدوید   خواهرم  اینها  را  دشمن  هم  می دید  و  روی  پاهای  ایوب  حساس  شده  بود  یادم  است  که  چند  باری  هم  زیر  پای  ایوب  را  رگبار  بسته  بود  تا  او  برگردد و دشمن  بگوید  دیدی  ترسیدن  در  رفتن 

 فرمانده   که  افتاد  فریاد زد   ایوب  من  تیر  خوردم  تو  برگرد   عقب   خودت  را  نجات  بده 

ایوب  لحظه ای ماند  که  چکار  کند  با  خودش  فکر  کرد  که  به  پاهایش  فرمان  برگشت  بدهد  اما  دلش  راضی  نشد  نمی توانست  این  کار  را  بکند  با  خودش  فکر  کرد  که  اگر  برگردد  عقب  وبرود  تو  کوچه بازی  کند   مردم  بهش  چه  میگویند؟  نمی گویند  ایوب  تو  اصلا غیرت نداشتی  دوستت را  تنها  گذاشتی  و به  این فکر  کرد  که  اگر  روزی  مادر  شهید  جلوش سبز  بشود  و بگوید  تو  که  به  این  خوبی  توپ  میزنی   چرا  نرفتی  سراغ  بچه  من  که  موند اون  طرف خاکریز  دست  دشمن زیر بار  آتش 

خواهرم  ایوب گام هایش  را  بلند  تر  برداشت  و رفت  سراغ  دوستش ، فرمانده  عراقی  این  پاها  را  خوب  می  شناخت دستور  دا د  که  بزنید . نامردها  یکی  دو  تا  که  نبودند   ایوب  که  افتاد  سعی  کرد  بلند  شود  اما  پاهش یاری  نکردند  التماس  کرد  به پاهش که مرا  شرمنده  نکنید  اما  اونها  انگار  که  به  خواب  رفته  باشند  حرف های  ایوب  را  نشنیدند

ایوب  دستهای  گرمش  را  روی  پاهای  سردش قرار  داد  مطمئن  شد  که  دیگه پاهش  زنده  نیست  مطمئن  شد  که  دیگه  با  این  پاها  نمیشه  خمپاره  جا بجا  کرد  نمیشه  رفت  سراغ سنگر فرماندهی  نمیشه باهاش  فو تبال  بازی  کرد   ایوب  نا امید  شد  چشم  هایش  را  بست  واز  خدایش  خواست  که  این  همه ماجرا  خواب  باشد  تا   بعد  خواب  باز  بدو  برود  سراغ  کارهای  که فرمانده  میخواست  انجام  بدهد بشود  پیک گردان ویا.......

چشم هایش  که باز  کرد روی  تخت بیمارستان  بود 

صدای  ویلچر  ایوب وقتی  تو  کوچه  تنگ  شنیده  میشود  پاها  از  بازی  می ایستند  ویکی  که بامعرفت تر  از  دیگران است  توپ را  بر میدارد  و فریاد  میزند سلامتی  بچه محله، مرد  میدان جنگ  بلند  صلوات

خواهرم  پاهای  بچه  ها  ایران  هنوز  هم  گرم  است  چون  پاهای  ایوب  سرد  شده  هنوز  تو  کوچه ها دنبال  توپ پلاستیکی هستند  خواهرم  پاهای  ایوب  هنوز  هم  گرم  است .

/ 8 نظر / 11 بازدید
arash

TEXT = سلام عزيزم وبت باحاله جامعه مجازي نودوهشتيا با امکانات بالا(چت آنلاين ايجاد گروه و ارسال پست دوستيابي و....) منتظر حضور شما هستيم ميتونيد بعد از عضويت گروه ايجاد کنيد وبلاگتون رو معرفي کنيد پست ارسال کنيد تا بقيه دوستانتون نظر بدن. کلا خيلي باحاله از اينجا عضو شو :http://98tia.ir/signup اينم سايته خوشگلمون : www.98tia.ir لطفا مارو با بزرگترين جامعه مجازي ايران لينک کنيد.ميسي منتظريتيم عضوشيااااا

سیاوش مقتدر

جناب علوی فوق العاده زیبا بود . دستتان درد نکنه

احمد

وبلاگ خوبی داری.ایشالا موفق باشی

دختر مغان

خواهرم سید راست می گوید پاهای ایوب هنوز هم گرم است...

میتینگ انلاین

پاهای سرد مرا چه کسی گرم می کند؟